बुधबार, १५ असार २०७९

मेरी आमा जननी र सृष्टी

                                    

सीताराम थापा 

आमा श्रृजनाकी खानी र आँंखाको नानी                                          
आमाको रहर र कहर हामी सन्ततीले मानी  

आमाको काख र स्पर्श मायाको असीम ठानी    

सन्तती जन्माएको हुर्काएको छातीमा टासेको    

जीवनदायनी मानेर आमा र म दिलैदेखि हाँसेको  


       
मेरी आमा आँखाको ज्योती धर्तिको मोती  

बालाहुँदा बिसन्चो मलाई रोएर रातै बिताउन
आफु भोको रहेर नी सन्तानलाई बचाउने    

धर्तिमा मलाई टेकाएर जुनीभर बसाउने          

मेरी आमा मैले देखिन र भोगिन ब्यहोरिन


मेरी आमा श्रमको सुन्दर खानी र ममताकी रानी  

कहिल्यै खाली बस्नु भएन योजनामा जानी  

भालेको पहिलो डाँकोमा उहाँको बिहानी    

सन्तानको सपना साक्षी राखी कुडो पकाउने

आफ्नै खुसिलाई छायाँपारी दुध ठेकीमा बसाउने


मेरी आमा बिश्वास र ईमानी सहनशील खानी      

मलाई सपनीमा बिझांउदा आमा झस्कने बानी    

आफ्नो लागि बांच्नु भन्दा सन्तानको रहर मानी  

मलाई काडाले बिझ्दा दुखाई बांडिने ठानी    

ऐया बाबु भन्दै आमा दुखले सुम्सुम्याउने    

बलेको आगो निभ्न नदिने जननी बलीदानी


मेरी आमा हाम्रा लागि सम्मानको खानी    

धर्तीमाता उत्पादनमा सधै घोटिरहने      

सहनशक्ति धैर्यताको असीम कहानी    

सन्तानको मायाले बिद्रोहमा समेत जानी  

 यस्तो आमा मैले देख्न सुन्न हेर्न पाईन  

 आमा शब्द जीवन भरी मैले भोग्न पाईन
                                                                                                                                                     कबि अभियान्ता तथा बिश्लेषक हुनुहुन्छ

प्रतिक्रिया दिनुहोस